Plomari.eu

 Δε βλέπω ενθουσιασμό για την διακυβέρνηση του τόπου... Άλλοι μπορούν και δεν θέλουν. Άλλοι θέλουν αλλά δεν κάνουν. Άλλοι θέλουν αλλά νομίζουν ότι κάνουν. Άλλοι θέλουν, αλλά το επάγγελμά τους δεν τους αφήνει να κάνουν. Άλλοι θα έπρεπε να δουλέψουν το παρόν και το παρελθόν τους και να αρχίσουν να κάνουν... μετά. Άλλους τους δουλεύει ο κόσμος και αυτοί πιστεύουν πως κάνουν. Άλλοι δεν ξέρουν την παροιμία με τα μεταξωτά βρακιά και τους κώλους. Άλλοι δεν ξέρουν τη λαϊκή φράση με το δάχτυλο, το δάσος και το δέντρο. Ας ευχηθούμε, λοιπόν, σε μας τους υπόλοιπους, καλή μας τύχη.

Τα (-) ΜΕΙΟΝ:

(-) 1. Η μονάδα γίνεται δυνατή μόνο αν ενωθεί με το σύνολο. Όταν οι άνθρωποι δεν συμμετέχουν στα κοινά δεν παράγεται έργο και δεν βγαίνει αποτέλεσμα. Στο θέμα του Καποδίστρια, για παράδειγμα, μια αρνητική έκβαση για το Πλωμάρι θα ήταν καταστροφική και υποτιμητική και θα αποδυνάμωνε τον τόπο μας. Το να βγουν οι Πλωμαρίτες ακόμα και στον δρόμο να υποστηρίξουν το αυτονόητο, φέρνει κανάλια και εφημερίδες  και δημοσιοποιεί το πρόβλημα. Και η Δημοσίευση είναι η ψυχή της Δικαιοσύνης.

(-) 2. Η πλατεία ήταν και παραμένει κάτι σαν γήπεδο, αλάνα, χώρος στάθμευσης, ακάλυπτος χώρος αγνώστου ταυτότητας και αμφίβολης αισθητικής. Τα αυτοκίνητα που μπαίνουν από τον κάτω δρόμο του πάρκου δεν υποχρεώνονται από κανένα σήμα και καμιά διαγράμμιση να πάνε ευθεία ή να κινηθούν κυκλικά. Οι πεζοί δεν ξέρουν που να περπατήσουν αν πρέπει να διασχίσουν την πλατεία. Αν γίνει ατύχημα κανείς από τους εμπλεκόμενους δεν θα φταίει παρά μόνο οι αρμόδιοι που έπρεπε να δράσουν και δεν έδρασαν.

(-) 3. Με μια βόλτα στον λιμενοβραχίονα διαπιστώνεις εύκολα ότι πολλά βράχια που κρατούσαν το οδόστρωμα έχουν μετακινηθεί και σε κάποιο τμήμα αυτό φτάνει στο σημείο να αιωρείται κανονικά. Πιο έργο δεν θέλει συντήρηση; Κανένα. Είναι πιο εύκολο να προλάβεις  μια καταστροφή και να σώσεις κάτι, παρά να αναγκαστείς να επέμβεις όταν η φύση εκδικείται, τα νερά ανεβαίνουν (σε όλο το Αιγαίο) και είναι πια αργά.

(-) 4. Ο δρόμος της Μελίντας (των Βατερών και της Αγιάσου ας μείνουν όνειρα θερινής νυκτός) έχει πρόβλημα και αυτό το ξέρουν όλοι. Κάποιες φορές για να δαμάσεις το τοπίο και τα βουνά δεν αρκούν μερικά κιλά τσιμέντο και άσφαλτος. Στο «Πέταλο του Μαλιακού» μετά τα Καμένα Βούρλα το υπέδαφος ήταν σαθρό και βαλτώδες οπότε αναγκάστηκαν να βάλουν κάτω από τον δρόμο πλωτά τμήματα (μπαλόνια) για να πατήσει πάνω η άσφαλτος. Εδώ στο Πλωμάρι, μπορεί το σημείο να μην είναι ανάλογης σπουδαιότητας αλλά σίγουρα δημιουργείται πρόβλημα στους ανθρώπους που περνάνε με τα αυτοκίνητα αλλά και στον επιχειρηματία που προσπαθεί να φτιάξει εκεί ένα κέντρο διασκέδασης.  Ειδικός δεν είμαι. Να συνεργαστούν αυτοί που κατευθύνουν τα νήματα και αυτοί που σπούδασαν για αυτό και να βρουν τι ακριβώς φταίει και με ποιο συγκεκριμένο έργο θα δοθεί λύση. Μακροπρόθεσμα και όχι για τώρα μόνο.

(-) 5. Το Ωκεανίς όλοι το ξέρουμε και το γουστάρουμε. Επίσης όλοι ξέρουμε ότι σχεδόν όλοι οι χώροι διασκέδασης με μουσική στη χώρα μας λειτουργούν με παρεμφερή και όχι κανονική άδεια. Και όλοι καταλαβαίνουμε ότι τέτοιου είδους χώροι εκτός των άλλων χρειάζονται διπλά και τριπλά τζάμια με στόρια παντού και μόνωση. Οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να  επιτρέψουν να τοποθετηθούν (ίσως) τζάμια ακόμα και στο πεζοδρόμιο έτσι ώστε να μπει ένα δεύτερο στοπ στον ήχο. Οι ιδιοκτήτες πρέπει τουλάχιστον αρχικά να τοποθετήσουν τζάμια στην πάνω πλευρά και στην οροφή. Δεν μπορεί ρε παιδιά, πίσω από το subwoofer να υπάρχει ένα κανονικό τζαμάκι της πλάκας! Το πολλαπλό κέρδος με μια ηχομόνωση θα έρθει γρήγορα και οι κάτοικοι δεν θα χάνουν τον ύπνο τους με την αφελή δικαιολογία ότι είναι Σάββατο ή Παρασκευή ή γιορτή. Ο άλλος, τότε έχει πονοκέφαλο και θα μπορούσε να είναι και πατέρας σου.

(-) 6. Η μαρίνα είναι άλλο ένα έργο που θέλει συντήρηση. Δεν μπορεί να στηρίζεται η ύπαρξη της στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στο φιλότιμο κάποιων. Το πλωτό τμήμα χρειάζεται στήριξη. Είναι ένα έργο που βοηθάει πολύ τους ντόπιους χομπίστες και αλιείς αλλά προπάντων δίνει πνοή στον ναυτοπλοϊκό τουρισμό. Επίσης προσφέρει αέρα «χλιδής» και δίνει «ύφος» στον τόπο. 

(-) 7. Ο χριστουγεννιάτικος στολισμός μάλλον ήταν ανεπαρκής. Τα κινέζικα φωτάκια κοστίζουν ελάχιστα ευρώ και όταν μπουν στα δέντρα του πάρκου προσφέρουν μεγάλη χαρά σε μικρούς και μεγάλους. Η χαρά και τα φώτα γύρω μας δημιουργούν ευδιάθετους  πολίτες που κινούνται, ξοδεύουν και δίνουν την απαραίτητη πνοή στον τόπο. Τρία ή τέσσερα ηχεία με διακριτική χριστουγεννιάτικη μουσική που παίζουν μόνιμα είναι ένα επιτυχημένο «τρυκ» που εφαρμόζεται σε πολλά μέρη και μεταφέρει τον γιορτινό τόνο παντού. Δε θέλει κόπο βρε Δήμαρχε, τρόπο θέλει. 

(-) 8. Στον παραλιακό δρόμο προς την περιοχή «Έσσο Πάπας» συμβαίνει συχνά ένα φυσικό φαινόμενο, που όταν ήμασταν παιδιά είχε πλάκα. Τα κύματα ανεβαίνουν στον δρόμο και φτάνουν πολλές φορές ως την απέναντι πλευρά. Περνάγαμε κάποιες φορές και ρισκάραμε δείχνοντας θάρρος  αν θα μας λούσει το κύμα ή όχι. Τώρα το ίδιο κάνουμε με το αυτοκίνητο μας αρκετές φορές κινούμενοι επικίνδυνα, σχεδόν αντίθετα. Επίσης ο δρόμος είναι αυτονόητο ότι φθείρεται από κάτω με την δύναμη της θάλασσας που τον δέρνει. Μήπως λοιπόν -λέω μήπως- θα έπρεπε να ρίξουμε μερικά «μπλόκια» για να σταματήσει το φαινόμενο να συμβαίνει, που μπορεί άνετα σε μια κακιά στιγμή να προκαλέσει ατύχημα;

(-) 9. Οι φωτοβολίδες που ρίχτηκαν κατά τον «ερχομό του Άη Βασίλη» στις 31 Δεκέμβρη στην πλατεία  μάλλον υποβίβασαν το γεγονός παρά το ανέδειξαν. Μιλάμε για φωτοβολίδες που στις οδηγίες τους έγραφαν να μην τις στρέφει ο χρήστης προς τον εαυτό του ή προς την λέμβο (βάρκα). Τι δουλειά λοιπόν είχαν αυτά τα πράγματα κοντά σε παιδιά; Και όταν απομακρύνθηκαν και τοποθετήθηκαν κοντά σε αυτοκίνητα, αν υπήρχε μια διαρροή μήπως θα τρέχαμε και δεν θα φτάναμε; Και μήπως αν τα ανάβαμε (μαζί με λίγα περισσότερα) απέναντι στον λιμενοβραχίονα το θέαμα θα ήταν πιο ασφαλές και εντυπωσιακό και ορατό από περισσότερα σημεία;

(-) 10. Το είπαμε και πέρυσι. Να το ξαναπούμε. Το Πλωμάρι δεν είναι Πέραμα ή Ευρειακή Γέρας. Δεν είναι Σκάλα Ερεσού ή Σκάλα Πολιχνίτου. Το Πλωμάρι δεν κοιμάται τον Χειμώνα για να ξυπνήσει τον Ιούνιο. Δεν είναι «νεκρός» τόπος κατά τους μη καλοκαιρινούς μήνες. Είναι ζωντανός τόπος με εμπορική κίνηση. Πρέπει να ξέρει να είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους επισκέπτες του, 12 μήνες τον χρόνο. Τα ακατάστατα τραπεζοκαθίσματα στα πεζοδρόμια του κέντρου δεν είναι καλαίσθητα. Δεν δείχνουν ότι το Πλωμάρι έχει τη διάθεση να υποδεχτεί κανέναν και ούτε ότι σέβεται την αισθητική των κατοίκων του. Τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα όπου και όπως να 'ναι, δεν εξυπηρετούν σε τίποτα ακόμα και τώρα που είναι Χειμώνας. Οι πολίτες και οι αρχές πρέπει να δουλεύουν προς αυτή τη κατεύθυνση συνεχώς. (Την βελτίωση της όψης και της βιτρίνας). Το χρήμα αυξάνεται μόνο αν έρχεται από έξω προς τα μέσα. Το αντίθετο είναι βλακεία, πώς να το κάνουμε. Και κανένας (ούτε ντόπιος, ούτε τουρίστας) δεν θέλει να περπατά ανάμεσα σε ατάκτως ερριμμένα, καρέκλες και τραπέζια.