Πού Είναι ο Παπαστρατής;

Εδώ και μερικούς μήνες συνταξιοδοτήθηκε μία μορφή του Πλωμαρίου κατά την ταπεινή μου άποψη, ο γνωστός σε όλους παπαστρατής ή Πρωτόπαπας ή "του Μανουλέλ" δηλαδή ο Ευστράτιος Μανωλέλλης. Αυτός μας βάφτισε, αυτός μας πάντρεψε, αυτός βάφτισε τα παιδιά μας, αυτός είπε τα τελευταία λόγια στα αγαπημένα μας πρόσωπα με το γνωστό πια: «με βαθιά συγκίνηση και πόνο ψυχής?.». Ο παπα-Στρατής λοιπόν ήταν ήταν καλλίφωνος όταν λειτουργούσε, όταν έψελνε, όπως και τα αδέρφια του, όλοι ιερείς. Η φωνή του ήταν γλυκιά, αγγελική και σεβάσμια παράλληλα, σε έφερνε πιο κοντά στην πνευματικότητα της Εκκλησίας, ο δε συνδυασμός της με τους ιεροψάλτες του Αγίου Νικολάου, "Κιρουπλελ" και "Γουνδελ", έβγαζε απαράμιλλες μελωδίες.

Δεν μπορώ βεβαίως να ξεχάσω που μας έβαζε μικρά παιδιά να κόβουμε αντίδωρο πίσω από τη μικρή Αγία Τράπεζα και μετά τρώγαμε και μία φέτα με κρασί, ούτε το στολισμό του επιταφίου κάθε χρόνο. Το μέγεθος όμως του παπα-Στρατή και κυρίως η απουσία του, γίνονται εμφανή κάθε μέρα που περνά σε όλο το Πλωμάρι, γιατί ήταν μέσα σε όλα. Βασικός φίλαθλος του Αιγέα, πάντοτε τον στήριζε ηθικά και οικονομικά, ακόμη θυμάμαι μικρό παιδί τα τραπέζια που έκανε στους παίχτες. Όποιος Δήμαρχος έβγαινε στο Πλωμάρι δίπλα του ήταν ο παπαστρατής, είτε δεξιός είτε πασοκτζής. Μια φορά έκανε το λάθος ο νυν Δήμαρχος να αντιπαρατεθεί μαζί του και έχασε τις εκλογές. Σε όλες τις εκδηλώσεις, παρών, πήγαινε ακόμη και απρόσκλητος, είτε στη Μυτιλήνη, είτε στην Αθήνα, πόσο μάλλον στο Πλωμάρι που όλοι οι παπάδες περίμεναν αυτόν για να αρχίσουν τις ακολουθίες. Φωτογραφημένος δίπλα σε Υπουργούς, Πρωθυπουργούς, Βουλευτές, Δημάρχους και Νομάρχες δεν θα του ξέφευγε σε καμιά περίπτωση Ιερός Κλήρος, όπου φωτογραφήθηκε με Μητροπολίτες, Αρχιεπισκόπους αλλά και Πατριάρχες που έτυχε να ορκιστούν όσο αυτός ήταν ιερέας.

Του παπα-Στρατή του άρεσε η δόξα, η δόξα όμως αυτή είχε αντίκτυπο σε όλο το Πλωμάρι, το οποίο εξαιτίας του έλαμπε περισσότερο, αφού διοργάνωνε, παρελάσεις, εκδηλώσεις, τραπέζια σε όλους του πολιτικούς άρχοντες προκειμένου να έχει την εύνοια τους. Εξαιτίας αυτών των γνωριμιών του δεν ήταν και λίγοι οι Πλωμαρίτες που υπηρέτησαν τη θητεία τους στο Πλωμάρι, δεν ήταν και λίγοι αυτοί που έπαιρναν συνεχώς άδειες και αποσπάσεις για το Πλωμάρι. Είχε κύρος και επιβάλλόνταν. Θυμάμαι μια φορά με ρώτησε που σπούδαζα και του είπα στην Ιταλία και έτυχε να γνωρίζει τον εκεί Αρχιεπίσκοπο Ιταλίας και Νοτίου Ευρώπης κ. Γεννάδιο Ζερβό και του έστειλε ούζο, μία άλλη δε φορά με υποχρέωσε να προσθέσω μπροστά από το όνομα του τη λέξη "Αιδεσιμότατος".

Θα βρεθούν μερικοί και θα πουν ότι έβαλε το Γρηγόρη στη Πυροσβεστική. Ε και; Αφού κατάφερε και δημιούργησε ολόκληρο Κλιμάκιο Πυροσβεστικής στο Πλωμάρι νομίζω ότι ακόμη και τιμής ένεκεν έπρεπε να μετατεθεί ο γιος του. Όλες αυτές οι σκέψεις πέρασαν ραγδαία από το μυαλό μου το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής στην Κεντρική Πλατεία Πλωμαρίου, όταν περίμενα να κλείσει κάποιος την Περιφορά των Επιταφίων, αλλά ουδείς τελικά των παρεβρισκομένων είχε το μεγάλο ανάστημα του παπα-Στρατή, να κάνει μία απλή κίνηση να πάρει το μικρόφωνο να πει δυο λόγια στο κόσμο και να του ευχηθεί. Να νιώσουμε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που το Πλωμάρι πολεμάται από παντού, ότι υπάρχει κάποια ισχυρή προσωπικότητα, που μπορεί να πιέσει να αλλάξουν τα πράγματα. Γερός να είσαι αιδεσιμότατε πατήρ Ευστράτιε Μανωλέλλη.

Σχόλια

Μόνο εξουσιοδοτημένοι χρήστες μπορούν να γράψουν σχόλια!