Plomari.eu

...δηλαδή στο Πλωμάρι έχετε καλό ούζο; Έδειχνε λίγο αφελής η ερώτηση της νεαρής δημοσιογράφου στον διάδρομο των γραφείων των περιοδικών της PMP. Στη πραγματικότητα είχε μάθει ότι κατάγομαι από το Πλωμάρι και προσπαθούσε να ανοίξει συζήτηση. Αφού της είπα τα γνωστά περί παράδοσης του τόπου μας στο ούζο και μερικά πρώτα στοιχεία για τις ποτοποιίες και τις ετικέτες, βρεθήκαμε τις επόμενες μέρες να σχεδιάζουμε ένα θέμα για το περιοδικό της Αεροπορικής εταιρείας Athens Airways.

 

Στο περιοδικό που διανέμεται σε πολλά σημεία αλλά κυρίως μέσα στα αεροπλάνα την ώρα της πτήσης θα βρούμε αυτή την περίοδο ένα θέμα 12 σελίδων με πλήθος στοιχείων για το ποτό - σήμα κατατεθέν της Μυτιλήνης και του Πλωμαρίου αλλά και μια διαφορετική συνέντευξη του φίλου Γιάννη Βαρβαγιάννη.

"Με το που πατάς το πόδι σου στη Λέσβο, σε πιάνει ο γλυκάνισος. Μπλέκεται με τα βότανα του νησιού και την αλμύρα της θάλασσας, γαργαλά πρώτα τη μύτη, αναστατώνει τα βλέφαρα και ποτίζει τον εγκέφαλο με ελαφριά μέθη..." διαβάζουμε στην αρχή.

Και πιο κάτω: "Είναι ένα άρωμα που πλανιέται παντού στη Λέσβο: από την πόλη της Μυτιλήνης μέχρι τους ταρσανάδες του Πλωμαρίου, τις τεράστιες σεκόγιες του απολιθωμένου δάσους, τη σκάλα Πολιχνίτου, τη Νυφίδα και την παραλία Βατερών, όπου οι φωτιές καίνε ως το ξημέρωμα".

Μετά από διάφορα στοιχεία για την παρασκευή, την ποιότητα, και ένα γενικό "know how" για το ούζο έρχεται η στιγμή που παρουσιάζονται με έξυπνο τρόπο οι διάφορες μάρκες.

Πρώτα "Για Δυτατούς Πότες" αναφέρεται το δικό μας Ούζο Βαρβαγιάννη. Διαβάζουμε: "Το Μπλε είναι η πρώτη και πιο κλασσική ετικέτα της ποτοποιίας, με ευχάριστο άρωμα, άριστη διαύγεια και απαλή γεύση. Το Πράσινο, με τη βελούδινη γεύση, είναι ο "Βενιαμίν" της οικογένειας: γνήσιο απόσταγμα 100% που παράγεται στους 42% βαθμούς. Η εκλεπτυσμένη Αφροδίτη, ξηρή και μεστή, παράγεται στους 48% βαθμούς, στηρίζεται στο εκλεκτότερο τμήμα πολλαπλών κλασματικών αποστάξεων κι έχει ως βάση το γλυκάνισο και μια σειρά αρωματικών φυτών και σπόρων".

Αμέσως μετά στην ίδια κατηγορία "Για Δυτατούς Πότες" αναφέρεται το πασίγνωστο "Πλωμάρι" του Ισιδώρου Αρβανίτη. Διαβάζουμε: "Μαλακό νερό από τις πηγές του ποταμού Σεδούντα, γλυκάνισος Λισβορίου, μάραθος από τη Βόρεια Εύβοια, αστεροειδής γλυκάνισος, κανέλα, μοσχοκάρυδο, εκχυλίσματα μαστίχας Χίου και αλάτι από τις Αλυκές της Καλλονής λέσβου. Αναζητήστε τις συλλεκτικές συσκευασίες!"

Τρίτο στη σειρά με τα Μυτιληνιά Ούζα βρίσκουμε στην κατηγορία "Για Απαιτητικούς" το επίσης Πλωμαρίτικο Ούζο Πιτσιλαδή. Διαβάζουμε: "Αυθεντικό και όχι βιομηχανικό. Σπόροι από γλυκάνισο ωριμάζουν στη θάλασσα και το ούζο βράζεται σε άμβυκες, κάτω από τους οποίους καίνε αποκλειστικά κούτσουρα ελιάς. Το πρώτο αποστακτήριο της ποτοποιίας, δίπλα στον Σεδούντα, απόσταζε σύκα, σταφύλια, κούμαρα, και βατόμουρα, και το οινόπνευμα που έπαιρναν το απόσταζαν ξανά με γλυκάνισο για να παράγουν το ούζο τους".

Αμέσως μετά ακολουθεί μικρή παρουσίαση για το ούζο Βέτο, Μίνι, Ματαρέλλη, Δίμηνο, και Σμυρνιώ.

Το άρθρο τελειώνει με την συνέντευξη από τον Γιάννη Βαρβαγιάννη με τίτλο: "Το Ούζο Είναι Ροκ".

Στην ερώτηση για το "Ποια είναι τα μυστικά επιλογής ενός καλού ούζου", ο Γιάννης απαντά: "Εκτός από την ποιότητα, που κρίνεται από το ποσοστό αποστάγματος, το καλύτερο ούζο είναι αυτό που στέκεται καλά στο στομάχι και το κεφάλι. Δοκιμάζοντας πολλά βρίσκεις αυτό που σου ταιριάζει".

Η δεύτερη ερώτηση που αφοπλιστικά πάλι απαντήθηκε ήταν "Με τι πηγαίνει καλύτερα το ούζο".

Και η απάντηση: "Με παρέα και καλαμπούρι! Αγαπάει όμως και τα θαλασσινά, ιδιαίτερα τα παστά ψάρια. Γενικότερα τα λιτά γεύματα. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον να συνοδεύει... πίτσα ή βαριά κρέατα με ούζο! Το ιδανικό συνοδευτικό για μένα είναι φρέσκια ντοματούλα, ελιές, λίγο τυρί και αλμυρές αντζούγιες".

Στην ερώτηση για το "Τρόπο που ασχολείται ο Γιάννης με την παραγωγή ούζου" μας απαντά ότι κάνει τα πάντα. Από τη συγκομιδή του γλυκάνισου ως την απόσταξη και την εμφιάλωση. Ακόμα και τον ξεναγό στο μοναδικό Μουσείο Ούζου της Ελλάδας και του κόσμου, αναφέρει προβάλλοντας έξυπνα τον τόπο μας, το Πλωμάρι.

Πιο κάτω η δημοσιογράφος με τα στοιχεία που της είχα δώσει τον ρωτά: "Παίζεις ντραμς και είσαι μέλος ροκ μπάντας στο νησί. Πως ταιριάζει η ροκ με το ούζο";

Και παίρνει την απάντηση ότι "Αφού ταιριάζει με τα ρεμπέτικα, ταιριάζει και με τη ροκ και τα μπλουζ. Ακόμα και με τη τζαζ. Άλλωστε κάθε καλή συνταγή ούζου έχει προέλθει από έναν επιτυχημένο αυτοσχεδιασμό" συμπληρώνει ο Γιάννης Βαρβαγιάννης.

Στη ερώτηση για τη ζωή στο νησί και το Πλωμάρι, η εύστοχη απάντηση είναι ότι η ζωή στο Πλωμάρι έχει ποιότητα. "Το ότι μένω στο Πλωμάρι είναι επιλογή. Έχω ζήσει και στις δυο μεγάλες πόλεις, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Εδώ όμως αισθάνομαι ζωντανός. Δεν μου λείπει η φασαρία της πόλης ούτε οι πολλές επιλογές της. Η δική μου επιλογή είναι η θάλασσα".

Στην ερώτηση "Κάθεσαι με την παρέα σ' ένα ουζερί. Ποιο τραγούδι ακούγεται στο back ground;" o Γιάννης απαντά το "Πίνω και μεθώ" του Σπύρου Περιστέρη.

Και το θέμα κλείνει με την υπόσχεση ότι η ποτοποιία ετοιμάζει αρκετές εκπλήξεις για τη γιορτή του Ούζου στο Πλωμάρι.

Αυτά και άλλα πολλά θα έχουν την ευκαιρία να διαβάσουν οι επιβάτες της Athens Airways στο καλοκαιρινό τεύχος του περιοδικού (το in flight magazine δηλαδή).

Αν καταφέραμε να κάνουμε έναν από αυτούς συνειδητά να θελήσει να έρθει στο Πλωμάρι, έχουμε βάλει ένα λιθαράκι...