Στο χωριό Αμπελικό Το Αμπελικό ή Βάκχεον από τον Βάκχο Διόνυσο είναι ένα χωριό που ξεφυτρώνει ανάμεσα στα πεύκα, 17 χλμ. βόρεια από το Πλωμάρι της Λέσβου. Η ενασχόληση των κατοίκων με την συλλογή ρητίνης ήταν οι αιτία που στην ευρύτερη περιοχή τους αποκαλούν ρετσινάδες .
Γράψτε σχόλιο (0 Σχόλια)
Υμνεί το Θεό με τα μάτια της ψυχής και τις πίστης Εκεί, στο αριστερό ψαλτήρι της Αγίας Παρασκευής του Πλωμαρίου. Ανάμεσα σε αναμνήσεις που τον βαραίνουν και σε ελπίδες ζωντανές; Πλωμάρι: Προορισμός Πολιτισμού και Κεφιού
Το Πλωμάρι, μια γραφική κωμόπολη χτισμένη αμφιθεατρικά στη νότια της Λέσβου, είναι ένα μπαλκόνι του νησιού στο Αιγαίο. Με τις καταγάλανες θάλασσες του, τις δαντελωτές του παραλίες, αλλά και τα καταπράσινα βουνά που το πλαισιώνουν, προσθέτοντας μια αίσθηση ορεινής Ελλάδας το έχουν κάνει δημοφιλή τουριστικό προορισμό τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό.
Η Ποτοποιία Που Επεκτίνεται Με Την Παραδοσιακή Συνταγή Επέλεξαν να πάνε αντίθετα στο ρεύμα των καιρών. Επιμένουν στην ποιότητα του προϊόντος τους χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή συνταγή των προπαππούδων τους και παράγουν το μοναδικό ελληνικό ούζο από 100% απόσταξη. Η οικογένεια Βαρβαγιάννη εδώ και 150 χρόνια βάζει γλυκάνισο από τη Λέσβο, νερό από το Πλωμάρι και φυσικά τη δική της τέχνη στην απόσταξη και φτιάχνει ένα ούζο ανώτερης ποιότητας που ταξιδεύει από την Αμερική έως την Αυστραλία. Στα Ερημα «Πλουμάρια» Στον ελιώνα που αποτελεί την ύπαιθρο του Πλωμαρίου, μέσα σε απότομες πλαγιές, φαράγγια, λόφους και δύσβατους χωματόδρομους, βρίσκονται κρυμμένοι, «πνιγμένοι» σχεδόν - πλέον - από τη φύση, οι εγκαταλελειμμένοι ορεινοί οικισμοί του δήμου. Τα «Πλωμαριτοχώρια» ή «Πλωμάρια», τα «Πλουμάρια» στην ντοπιολαλιά. Γνώρισαν την πληθυσμιακή και οικονομική ακμή που χαρακτήριζε την Περιφέρεια του Πλωμαρίου, μέχρι τα μέσα περίπου του προηγούμενου αιώνα. Τότε η βιομηχανοποίηση και η εντατικοποίηση της παραγωγής οδήγησαν στη μείωση της ανάγκης για ανθρώπινα χέρια. Στην ανεργία. Στη μετανάστευση των κατοίκων και, τελικά, στην ερήμωσή τους. Φτάσαμε εκεί πάνω, χειμώνα καιρό, και ζήσαμε την ερημιά αλλά και την ελπίδα για μιαν άλλη ανάπτυξη, που όσο κι αν φαίνεται περίεργο φυτρώνει στα έρημα «Πλουμάρια». Bαρβαγιάννη, το Ούζο των Έξι ΓενεώνΛέσβος, νησί πλούσιο και ευλογημένο.Εύφορη γη, εξαιρετικό κλίμα και άφθονα νερά - ιδανικό περιβάλλον για τα λιόδεντρα, τα οπωροφόρα, τα αρωματικά φυτά. Αλλά και για μια μοναδική ποικιλία γλυκάνισου που έμελλε να ταυτιστεί με ένα από τα πιο διάσημα προϊόντα αυτού του τόπου: το ούζο, το δημοφιλές μυρωδάτο απόσταγμα (το όνομά του πιθανότατα έχει τη ρίζα του στην αρχαιοελληνική λέξη «όζω» -από το δυνατό του άρωμα). Περισσότερα... |
Συνδρομή σε αυτή τη σελίδα 
