
- Ο δρόμος του λιμενοβραχίονα στο Αυγουστιάτικο ηλιοβασίλεμα. Μια τελετουργία της σιωπής, του ήλιου και της αιωνιότητας που ξέρει τα πάντα.
- Ο δυνατός άνεμος που δέρνει τα βιομηχανικά κτήρια στις εκβολές του Σεδούντα.
- Η άμμος ανάμεσα στα δάχτυλά μας στον Άγιο Ισίδωρο ή στο Αμουδέλι.
- Η τράτα με τον ρυθμικό ήχο που έβγαινε από το λιμάνι τραβώντας βαρκούλες σαν πάπια που την ακολουθούν τα παπιά της.
- Ο ευλογημένος καρπός. Παχύ αδιαπέραστο στο βλέμμα χρυσοκίτρινο υγρό. Λάδι ελιάς που το μόνο που ζητά για να το συνοδέψεις είναι ένα παξιμάδι.
- Εμείς: Ξαπλωμένοι ανάποδα και κοιτάζοντας χιλιάδες μικρά αστέρια που δανείζονται για μια φευγαλέα στιγμή το φως του ήλιου, για να λάμψουν και να χαθούν για πάντα.
- Φασκόμηλο, ρίγανη, δεντρολίβανο και ελαιόδενδρα. Πολλά ελαιόδενδρα στα βουνά ψηλά, χαμηλά.
- Σοκάκια ταπεινά έξω από κάθε κοσμικότητα στο Ραϊδέλι, στο Αλωνέλι, στον Ταρσανά, στο Πραστιό, στον Αγιο Νικόλαο, Ίσα Μέσα... σοκάκια που εγκαθιδρύουν τη ζωή έξω από το χρόνο.
- Η αυλόπορτα της ψυχής μας ξεκλείδωτη τα βράδια μετά από δυο-τρία ποτήρια ούζο στην ταβέρνα.
- Φωτογραφίες του Γκάγκαλη στη γιορτή με τα καλά μας ρούχα. Για να μας δούνε. Φωτογραφίες και ρούχα που κιτρίνισαν στο χρόνο.
- Μεζέδες. Ελιές και σαρδέλες. Παστωμένες το πρωί σε χοντρό αλάτι με τη μεγάλη πέτρα από πάνω, και έτοιμες το βράδυ. Τι σούσι και αηδίες!
- Μουσικές, ζεϊμπέκικα, έρι πάλε, σαντούρια και πανηγυριώτικοι ρυθμοί στο Μεγαλοχώρι. Όταν έπρεπε να ανέβεις αφού όλοι θα ανέβαιναν για να μείνουν στις εξοχές τους ακόμα και στο ξενοδοχείο του χωριού.
- Να πετάς λιτρίδια στη θάλασσα. Και να ξέρεις και τι είναι.
- Βόλτα. Πήγαινε-έλα και πάλι απ την αρχή.